Als kind -en ook nog als twintiger trouwens- lustte ik geen kaas. En koffie? Ieuw! Alleen de geur al. Mijn smaakpapillen gingen aan op earl grey-thee en crackers met zoetigheid. Tot ik mijn partner ontmoette: een koffiejunk van het eerste uur en kaasliefhebber pur sang.
Het koffiezetapparaat in zijn studentenkamer kreeg beduidend meer aandacht dan de wasmand. De eerste keer dat ik hem een plank vol oude brokkelkaas en Blue Stilton naar binnen zag werken, moest ik bijna kokhalzen. Nog los van de kazige aanblik vond ik vooral de schimmelwalm niet te harden.
Maar wat je niet lust, kun je leren eten
Toen we gingen samenwonen, lagen die kazen ineens mijn koelkast. In een hermetisch afgesloten plastic doos, maar toch. Langzaam maar zeker gebeurde het. Ik kreeg oog voor kaas. Eerst een voorzichtig plakje heel jonge kaas. Daarna een hapje volvette brie. En ja hoor, uiteindelijk ook een cappuccino met melk.
Inmiddels ben ik een koffiesnob met een heuse koffiebonenmachine. En ontbijt ik met crackers… met kaas. Smullerij! Ik geniet niet alleen van de smaak, maar ook van het feit dat ik durfde te proeven van iets wat ik jarenlang had afgewezen.
Soms zit verandering in iets kleins
In een lekker kopje koffie. Of in een plak kaas. In het durven afwijken van je vaste patronen. In het sociaal domein lijkt verandering soms op het nemen van zo’n eerste hapje brie: spannend, onbekend, misschien zelfs een beetje ongemakkelijk. Want waarom zou je afwijken van wat je altijd al deed? Die communicatieaanpak werkt toch? De processen lopen goed? En het beleid staat op papier?
Toch blijven we vaak hangen in het vertrouwde
We blijven doen ‘zoals we het gewend zijn’ of ‘hoe we het altijd deden’. En daar gaat ’t wringen, want de samenleving verandert wél. Jouw doelgroepen hebben andere vragen, andere behoeftes, andere manieren waarop ze communiceren en benaderd willen worden. Blijven doorgaan met het oude vertrouwde voelt misschien veilig, maar het brengt je niet verder.
Van weerstand naar nieuwsgierigheid
Juist daarom moet je als communicatieprofessional durven veranderen. Stap voor stap. Met een portie nieuwsgierigheid. En een beetje lef. Een andere tone of voice proberen. Je communicatieboodschap eindelijk eens écht afstemmen met beleidsmakers. Een nieuwe aanpak testen, ook al kijkt er ergens een leidinggevende mee die het ‘prima vindt zoals het was’. En net als bij kaas en koffie geldt: smaken verschillen. Wat voor de een werkt, roept bij de ander weerstand op. Daarom is het belangrijk om te blijven proeven, proberen en aanpassen.
Verandering levert bijna altijd iets op
Meer duidelijkheid. Beter contact met collega’s. Minder gedoe, meer richting. Meer werkplezier. En ook: meer leermomenten. Als nieuwsgierige durfal betreed je paden waaraan je eerder misschien niet had gedacht. Zo leerde ik van kaas en koffie dat je smaak kunt ontwikkelen. Dat je voorkeuren niet in beton gegoten zijn. Dat je, door het gewoon te proberen, jezelf kunt verrassen.
Je hoeft echt niet meteen een Blue Stilton (en nee, die kaas lust ik nog altijd niet!) naar binnen te lepelen. Begin klein. Probeer. Proef. Schuif. Kijk wat werkt. En voor je het weet, geniet je van iets waarvan je lang dacht ‘nah, niks voor mij.’