Elf spitsen en een document

‘Er is veel te veel gewisseld!’ ‘Gewoon wat aanvallender spelen.’ ‘Nederland is nu eenmaal slecht in strafschoppen.’ Het WK Voetbal is nog in volle gang. En helaas is Nederland voortijdig uitgeschakeld. Wat me dan vanaf het begin alweer opviel bij zo’n groots event: iedereen heeft ineens verstand van voetbal. Nederland verandert in één groot team van bondscoaches. De wedstrijden volgend vanaf de bank (of in bed gezien de uitzendtijden 😉), in de kroeg of sportkantine; we weten precies wat er beter of anders moet. En iedereen heeft er een mening over. Zelf heb ik niet veel met voetbal Je kunt...

Lees meer

Laat mij maar los in de keuken (en in jouw communicatie)

Eten is een van mijn favoriete hobby’s. Of het nu opeten of zelf maken is: ik word er blij van. Vooral van Thaise en Indiase gerechten. Inmiddels draai ik m’n hand niet meer om voor een goede curry, smakelijke samosa’s of frisse koude loempia’s. Oké, het staat niet in twintig minuten op tafel. Maar sommige dingen zijn het wachten meer dan waard. En niet onbelangrijk: als je zelf kookt, weet je precies wat erin zit. Geen conserveringsmiddelen, minder zout, minder vet, precies genoeg pit. Net zoals ik het graag heb. De kracht zit in de ingrediënten Loop een willekeurige supermarkt...

Lees meer

Een werkvloer als dwarsdoorsnede van de samenleving

Weet je wat ik zo leuk vind aan werken in het sociaal domein? Nu ja, dat is een hele lijst, maar ik doel op iets waarover ik nog niet eerder heb geblogd. Een van die dingen waar ik van houd: samen werken met mensen uit alle generaties. Zoals bij een van mijn lievelingsopdrachtgevers in Leiden. Er werken net afgestudeerde twintigers, millennials met of zonder gezin, gepokt en gemazelde generatie X-ers (waartoe ik zelf behoor) en ook zestigers in de laatste jaren van hun werkende leven. En dan loopt er steevast nog een zwikkie stagiairs rond die de gemiddelde leeftijd omlaag...

Lees meer

Het algoritme slaapt prima. Kinderen verdienen dat ook!

Alweer een poosje geleden kreeg ik van een van mijn vaste opdrachtgevers een nieuwe richtlijn: ‘Vanaf nu plaatsen we op onze socials geen foto’s meer van activiteiten met kinderen. Ook niet met geblurde gezichtjes.’ Eerst dacht ik: logisch, verstandig, dit zat eraan te komen. Maar na deze mededeling voelde ik toch een kleine denkrimpel opkomen. Want ja: dit besluit heeft nogal wat consequenties. Zeker voor organisaties in het sociaal domein, waar veel van de activiteiten júist voor kinderen bedoeld is. Hoe laat je dat zien zonder… nou ja… kinderen? Toch ben ik het helemaal eens met deze keuze. Sterker nog:...

Lees meer

Afleiding en uitstelgedrag – mijn twee beste vrienden (maar niet heus)

Toen ik drie jaar geleden ging samenwerken met Leren Leren Nederland kwam ik in aanraking met iets waar ik tot dan toe nauwelijks van had gehoord: executieve functies. Elf stuks, allemaal belangrijk voor leren én leven. Al bij de eerste LinkedIn posts die ik over dit onderwerp schreef, dacht ik: Had ik dit maar geweten toen ik zelf op school zat! Hoe meer ik erover las, hoe meer ik mezelf herkende Die herkenning had ik vooral bij twee functies die bij mij duidelijk een sabbatical hebben genomen: plannen en timemanagement. Maar ook bij het lezen over taakinitiatie (zonder dralen aan...

Lees meer

Overleggen tot je erbij neervalt (en waarom een mail vaak genoeg is)

Eliane van MediaSwitch spart met een klant

Laatst had ik het met een vriendin over werkvergissingen. Ik vertelde over de vergaderbaan die ik ooit had bij een grote organisatie met honderden werknemers. Dat dienstverband duurde maar kort. Al na mijn eerste werkweek wist ik: dit gaat ‘m niet worden. Niet alleen omdat we geen vaste werkplekken hadden -elke dag een ander bureau, alsof je op speeddate was met kantoormeubilair- maar vooral vanwege de manier van werken. Elke dag kwam ik volledig leeg gezogen én uitgepraat thuis. Waarom had ik eigenlijk op deze baan gesolliciteerd? Van te voren had ik me verheugd op schrijfmeters maken: nieuwsbrieven, artikelen voor...

Lees meer

Van koopjesdrift naar communicatiestrategie: waarom plannen loont

Nog een week en dan barst het los: Black Friday. Het jaarlijkse koopjesgeweld waarvoor we al weken warm worden gemaakt.  Of je nu op Insta, YouTube of TikTok scrolt, de aanbiedingen vliegen je om de oren. Een greep uit de ads die ik binnen een minuutje kreeg voorgeschoteld: een douchekop, handdoekenrek en een deurveer (ik weet geeneens wat dat is) via bolpuntkom. Een week lang 30% korting bij een gigantische van oorsprong Amerikaanse webwinkel (waar ik uit principe al niks bestel). De best geteste matras van ene Matt Slaapt. Iconische geuren ontdekken bij een bekende parfumerieketen. Oh en een sportieve...

Lees meer

Mijn nieuwe bestie op werk

‘Copilot, wat zeg jij ervan?’. Die zin floepte er laatst uit tijdens een Teams-overleg. En ja, ik had het tegen mijn AI-agent. Met de komst van ChatGPT voelde ik twee jaar geleden nog lichtelijke paniek. Help, straks ben ik overbodig! Want hoe kan ik als communicatieprofessional ooit concurreren met zo’n slimme, snelle en veelzijdige tool? En dan heb ik het nog niet eens over de kosten: ChatGPT is gratis of in elk geval stukken goedkoper dan een ingehuurde communicatieprofessional. Inmiddels denk ik: wat een uitvinding. Copilot als dagelijkse digi collega Sindsdien gebruik ik (vooral ) Copilot bijna dagelijks. Cootje is...

Lees meer

3 oktober: wat een stadsfeest ons leert over goede communicatie

Als Leidenaar ontkom je er niet aan: 3 oktober. Het feest der feesten. Vandaag herdenken we dat Leiden in 1574 bevrijd werd van de Spaanse overheersing. Al op de basisschool vierden we deze feestdag uitgebreid. Smullerij vond ik die verhalen! We leerden over het beleg van Leiden, over de tachtigjarige oorlog en over de watergeuzen die de stad binnen voerden en haring met wittebrood meenamen voor de uitgehongerde bevolking. En over de weesjongen Cornelis Joppenszoon die een door de Spanjaarden achtergelaten kookpot (met hutspot) ontdekte en deze de stad in sjouwde. Voer voor inwoners werd voer voor tradities Ter herinnering aan...

Lees meer

De sluiproute naar boven

Deze zomervakantie bezocht ik Slot Loevestein. Een kasteel uit de 14e eeuw, gelegen in het land van Maas en Waal. Sinds mijn kindertijd was ik er niet meer geweest. M’n bestie reed me erheen. Toen ik vanuit de auto het kasteel zag opdoemen tussen de twee rivieren maakte mijn hart een sprongetje. Wat een heerlijk weerzien zou dat worden. Druk was het er niet, dus rijen voor de kassa ontbraken. Na het scannen van onze museumkaarten volgden we de pijlen van de kasteelroute. Tot zover ging alles soepel. De trap die alles veranderde Tot we in een ridderzaaltje kwamen met...

Lees meer