Een gemiste afspraak

Eliane van MediaSwitch zet haar fiets op slot in Leiden

Ik kom net van de tandarts. Er brak gisteren een stuk van mijn vulling af. En dat neem ik mezelf dus kwalijk. Want die kapotte kies had waarschijnlijk voorkomen kunnen worden. Eind vorig jaar zei mijn tandarts bij de halfjaarlijkse controle: ‘ik denk dat het goed is als je een afspraak maakt bij de mondhygiënist.’ Er zat tandsteen en dat moest echt even verwijderd worden. Reinigingsniveau 1. Geen idee wat dat betekende, maar het klonk okay en niet al te spannend. Ik nam me voor een afspraak te maken Alleen verschoof dat voornemen telkens naar de week erop. Niet omdat...

Lees meer

Laat mij maar los in de keuken (en in jouw communicatie)

Eten is een van mijn favoriete hobby’s. Of het nu opeten of zelf maken is: ik word er blij van. Vooral van Thaise en Indiase gerechten. Inmiddels draai ik m’n hand niet meer om voor een goede curry, smakelijke samosa’s of frisse koude loempia’s. Oké, het staat niet in twintig minuten op tafel. Maar sommige dingen zijn het wachten meer dan waard. En niet onbelangrijk: als je zelf kookt, weet je precies wat erin zit. Geen conserveringsmiddelen, minder zout, minder vet, precies genoeg pit. Net zoals ik het graag heb. De kracht zit in de ingrediënten Loop een willekeurige supermarkt...

Lees meer

Een werkvloer als dwarsdoorsnede van de samenleving

Weet je wat ik zo leuk vind aan werken in het sociaal domein? Nu ja, dat is een hele lijst, maar ik doel op iets waarover ik nog niet eerder heb geblogd. Een van die dingen waar ik van houd: samen werken met mensen uit alle generaties. Zoals bij een van mijn lievelingsopdrachtgevers in Leiden. Er werken net afgestudeerde twintigers, millennials met of zonder gezin, gepokt en gemazelde generatie X-ers (waartoe ik zelf behoor) en ook zestigers in de laatste jaren van hun werkende leven. En dan loopt er steevast nog een zwikkie stagiairs rond die de gemiddelde leeftijd omlaag...

Lees meer

Vier klapstoelen en een communicatieles

Vrijdagmiddag. Ik stond bij de Gamma met vier klapstoelen onder mijn arm. Hmmmm dacht ik. Dit was niet de bedoeling. Het verrassingsfeestje voor mijn partner was spontaan ontstaan. Leuk idee, datum gecheckt, mensen uitgenodigd. Pas later bedacht ik de vraag die ik mezelf eerder had moeten stellen: waar gaan al die mensen eigenlijk zitten? Want onze hofjeswoning is knus, maar ook klein. Thuis telde ik nog eens. Bank, eetkamerstoelen, bureaustoel, keukenkrukje. Dat was het. Ik telde nog een keer. Oeps. Met een groepje oudere jongeren staand Hitster spelen -want dat zouden we gaan doen- leek me niet zo'n goed plan....

Lees meer

Het algoritme slaapt prima. Kinderen verdienen dat ook!

Alweer een poosje geleden kreeg ik van een van mijn vaste opdrachtgevers een nieuwe richtlijn: ‘Vanaf nu plaatsen we op onze socials geen foto’s meer van activiteiten met kinderen. Ook niet met geblurde gezichtjes.’ Eerst dacht ik: logisch, verstandig, dit zat eraan te komen. Maar na deze mededeling voelde ik toch een kleine denkrimpel opkomen. Want ja: dit besluit heeft nogal wat consequenties. Zeker voor organisaties in het sociaal domein, waar veel van de activiteiten júist voor kinderen bedoeld is. Hoe laat je dat zien zonder… nou ja… kinderen? Toch ben ik het helemaal eens met deze keuze. Sterker nog:...

Lees meer

Overleggen tot je erbij neervalt (en waarom een mail vaak genoeg is)

Eliane van MediaSwitch spart met een klant

Laatst had ik het met een vriendin over werkvergissingen. Ik vertelde over de vergaderbaan die ik ooit had bij een grote organisatie met honderden werknemers. Dat dienstverband duurde maar kort. Al na mijn eerste werkweek wist ik: dit gaat ‘m niet worden. Niet alleen omdat we geen vaste werkplekken hadden -elke dag een ander bureau, alsof je op speeddate was met kantoormeubilair- maar vooral vanwege de manier van werken. Elke dag kwam ik volledig leeg gezogen én uitgepraat thuis. Waarom had ik eigenlijk op deze baan gesolliciteerd? Van te voren had ik me verheugd op schrijfmeters maken: nieuwsbrieven, artikelen voor...

Lees meer

Help! Mijn kerstboom is een oerwoud!

Vorige week werd onze kerstboom bezorgd. Net als vorig jaar eentje van BeterBoompje, want duurzaamheid vind ik belangrijk. Niet alleen is de boom gifvrij, maar BeterBoomje plant voor elke gekochte boom twee adoptieboomstekjes in hun kerstbomenbos. Goed voor de toekomst en minder wegwerpkerstbomen. En ja, een nepboom is beter, ik weet het. Maar ik eet geen vlees, rijd geen auto en vlieg nog zelden, daarom gun ik mezelf een echte boom 😌. Vol verwachting klopte mijn hart Totdat we de kerstboom uit de doos haalde en het gaas eraf knipten. De takken vouwden zich uit en… daar stond hij. Een...

Lees meer

Van koopjesdrift naar communicatiestrategie: waarom plannen loont

Nog een week en dan barst het los: Black Friday. Het jaarlijkse koopjesgeweld waarvoor we al weken warm worden gemaakt.  Of je nu op Insta, YouTube of TikTok scrolt, de aanbiedingen vliegen je om de oren. Een greep uit de ads die ik binnen een minuutje kreeg voorgeschoteld: een douchekop, handdoekenrek en een deurveer (ik weet geeneens wat dat is) via bolpuntkom. Een week lang 30% korting bij een gigantische van oorsprong Amerikaanse webwinkel (waar ik uit principe al niks bestel). De best geteste matras van ene Matt Slaapt. Iconische geuren ontdekken bij een bekende parfumerieketen. Oh en een sportieve...

Lees meer

Geen gluten, wel glans: zo bak ik mijn teksten

Sinds een jaar of vier eet ik nagenoeg glutenvrij. Stoppen met tarwe was een van de adviezen van de hormooncoach bij wie ik toendertijd een bloedtest had laten doen. Een lekkende darm was de diagnose. Een beetje ranzig klinkende term voor een verhoogde doorlaatbaarheid van de darmwand. Daardoor worden vezels, vitaminen en mineralen niet goed opgenomen. Oei, dat klonk niet best! Haar advies? Producten met gluten en lactose zoveel mogelijk vermijden. Broodloze lunch, bomvol smaak Vooral in het begin was geen brood eten enorm wennen. Nederland is immers echt een broodland. Tussen de middag eet je bammetjes, zo zijn we...

Lees meer

Mijn nieuwe bestie op werk

‘Copilot, wat zeg jij ervan?’. Die zin floepte er laatst uit tijdens een Teams-overleg. En ja, ik had het tegen mijn AI-agent. Met de komst van ChatGPT voelde ik twee jaar geleden nog lichtelijke paniek. Help, straks ben ik overbodig! Want hoe kan ik als communicatieprofessional ooit concurreren met zo’n slimme, snelle en veelzijdige tool? En dan heb ik het nog niet eens over de kosten: ChatGPT is gratis of in elk geval stukken goedkoper dan een ingehuurde communicatieprofessional. Inmiddels denk ik: wat een uitvinding. Copilot als dagelijkse digi collega Sindsdien gebruik ik (vooral ) Copilot bijna dagelijks. Cootje is...

Lees meer